Ze geven hun eigen werkgeluk op dit moment cijfers tussen de 7,5 en 8,5, de vijf Fontys-studenten HRM die dit voorjaar aan het inkwartieren zijn bij Driessen HRM. Bij het bedrijf in Helmond, een mekka voor hrm’ers, verrijst een Human Campus. De studenten mogen er, onder leiding van docent Inge van der Putten, losgaan op werkgeluk in het Sociaal Innovatiecentrum Werkgeluk dat ze aan het inrichten zijn. Wat doen ze daar zoal?

Ze stoeien nog wat met zitzakken en muurversiering. Bijna een jaar na de vorige Dutch Happiness Week, toen dit idee geboren werd, krijgt het Sociaal Innovatiecentrum Werkgeluk in Helmond gestalte. Dat het allemaal kan, heeft volgens docent Van der Putten zijn oorsprong in 2013, toen de Fontys Hogeschool HRM en P besloot om zijn missie te verbreden. “We willen meer betekenen voor de maatschappij dan hrm’ers en psychologen afleveren. We willen bijdragen aan de economie van het geluk: werkgeluk meegeven aan iedereen, zeker nu iedereen tot zijn 70-ste moet werken.”

De studenten hebben ieder een eigen visie op (werk)geluk. Anne Scheepers wil hem in ieder geval breder opvatten dan alleen geluk op het werk: “Het gaat ook om de balans tussen werk en privé.” Zij relativeert het ook: “Je hoeft niet altijd gelukkig te zijn.” Daan Haarmans is het daarmee eens, “Er zitten dips in, dat is niet erg.” Gijs Wullems maakt een onderscheid tussen geluk en tevredenheid: “Als je
tevreden bent, voel je je prettig. Geluk hangt meer van de persoon af.” Julia Wongsowikromo, kan het inmiddels vrij nauw omschrijven: “Werkgeluk is als je niet merkt dat je werkt.”

Mok

Werkgeluk is ook een thema dat Driessen aan het hart ligt. De HRM-dienstverlener werkt met zo’n 500 mensen voor organisaties in de
overheid, het onderwijs, zorg en welzijn en cultuur. De studenten is al opgevallen dat het bedrijf op zijn eigen manier met medewerkers omgaat. Zo is er voor ieder van hen een mok met de eigen naam. En de CEO van het familiebedrijf, Jeroen Driessen, loopt zoveel mogelijk in ‘gewone kleren’ in plaats van in een kostuum, dat volgens de Driessen-filosofie afstand creëert.

Wat gaan de studenten precies doen voor dit bedrijf? Ze krijgen een grote mate van vrijheid, vertelt Van der Putten. Het bedrijf brengt thema’s in, waarmee studenten aan de haal mogen. En ze kunnen ook zelf met ideeën komen. Zo gaat het over de balans tussen werk en privé. Of het ontwikkelen van tools voor het vergroten van werkgeluk. Of: kan een uitzendkracht die net zoveel werkt als de vaste krachten bij een bedrijf, dezelfde mate van werkgeluk ervaren? Een ander mogelijk onderwerp: wat kun je als werkzoekende leren van de huidige uitgebreide mogelijkheden van online daten? Nog een interessante: zou het Go Grow Ontwikkelspel, dat het Eindhovense Parktheater zelf ontwikkelde om de gesprekken tussen leidinggevenden en medewerkers inspirerender te maken, ook in andere organisaties toepasbaar zijn?

Successen en tegenslagen

Voor de vijf is dit een uitgelezen kans om met hun toekomstige vak bezig te zijn. Julia, vierdejaars tussen de
tweedejaars, geeft haar werkgeluk in dit project nu al een 8: “Ik vind de vrijheid heel fijn om te kiezen aan welke projecten ik wel of niet
meewerk. En dat ik vervolgens ook zelf mijn tijd kan indelen.” Voor Daan (8,5), die voor zichzelf wil beginnen, is de professionaliteit het belangrijkste. “Dit is proeven van de echte wereld, waar je niet alleen successen maar ook tegenslagen ervaart.” Gijs (ook
een 8,5) merkt dat hij zijn sterke kanten ontwikkelt: “Ik probeer echt iets moois te maken van een presentatie of een workshop die we geven. Je bouwt tenslotte ook aan de naam van het innovatiecentrum.” En Anne (7,5) vindt het belangrijk dat haar werk meerwaarde heeft: “Niet dat je iets maakt dat ergens in een la belandt. Nu mochten we een workshop geven voor werkzoekenden en ondernemers, daar hebben zij echt iets aan.”