Geen directeur, managementassistent of programmeur, maar dat wat je drijft, staat op je visitekaartje. Bij het Parktheater Eindhoven zijn de medewerkers hun passie: een beweegstrateeg, een virusverspreider geluk, een horizonhunkeraar. “Het gaat erom dat mensen hun kwaliteiten mee naar het werk nemen; dat ze aan staan als ze hier zijn”, zegt Giel Pastoor, beweegstrateeg/directeur van het Parktheater. Medewerkers ontwikkelden het GroeiGesprekSpel Go Grow, dat helpt bij het gesprek over die drijfveren en kwaliteiten.

Het spel in het kort: Go Grow, is een bordspel met vragen over ‘know’: wat kan je, waar ben je deskundig in?, ‘grow’: wat is belangrijk? Wat wil je leren?, glow: waar word je enthousiast van? Wat zijn je drijfveren? en ‘flow’: wat doe je? Hoe zit je in je vel? Er zitten jokers in het spel waarmee je een hulplijn kan inschakelen (binnen of buiten het bedrijf), een vraag aan de kant kan leggen, of kan inruilen voor een escapevraag. Die escapevragen gaan over iets heel anders zodat je even kunt ‘vluchten’ naar iets anders. Je speelt het met zijn tweeën maar het mag ook met meer. Medewerkers bepalen zelf waarover ze in gesprek gaan, ze bereiden het voor en weten waar ze over in gesprek willen gaan. Op 5 december 2013 kregen alle medewerkers het spel als sinterklaascadeautje en sindsdien is het niet meer weg te denken uit het Parktheater.

Pastoor: “Je gaat een relatie aan met iemand, je neemt de moeite om weer eens wat langer met elkaar te praten. Als je het goed wilt spelen dan ben je drieënhalf uur verder. Na drieënhalf uur kom je echt wel op een niveau dat ertoe doet. Wat leidt tot een uitkomst die verder gaat dan ik wil meer werken of minder werken. Het gaat echt over iets.”

Het spel is een antwoord op de traditionele functioneringsgesprekken, standaard gesprekken die niet werden voorbereid en waarvan een jaar later niet meer duidelijk was wat er was afgesproken. Kortom, gesprekken die geen effect hadden. Pastoor: “Nu is dat anders gesprekken worden door beiden voorbereid en eindigen altijd met een afspraak die je gewoon niet vergeet, zo belangrijk is die.” Het kan alles zijn een opleiding volgen of vaker samen koffiedrinken om bij te praten. Het leidt soms ook tot een nieuw gezicht naar buiten toe. Medewerkers kaartverkoop verzorgen nu Ladies Nights en regelen busreizen naar andere theaters, horecamedewerkers regisseren een voorstelling of staan zelf op de planken, marketeers en programmeurs richten met internationals een theatergroep op.

Marjon Reus werkt sinds 2001 bij het Parktheater Eindhoven, begonnen als Management Assistente en later verantwoordelijk voor onder meer de interne communicatie rondom voorstellingen. In 2015 werd zij besmet door het geluksvirus, vertelt ze. “Dat was tijdens het vijftigjarig jubileum van het Parktheater. Geluk was de rode draad en ik werd geraakt door het thema. Zag veel kansen om verbindingen te maken als je van geluk een gemeenschappelijk doel maakt en daarmee geluk te stimuleren voor de inwoners van deze regio.” Ze deelde haar interesse tijdens de Go Grow-gesprekken en zei hier iets verder mee te willen. Zo kreeg ze de ruimte om haar kennis te vergroten door opleidingen te volgen als Rendement van Geluk en Sturen op Geluk in het publieke domein (Erasmus Rotterdam/EHERO).

Waar haar ‘geuzennaam’ vandaan komt? “Tijdens de opleiding kreeg ik vaak de opmerking dat ik ‘licht gaf’ als ik mocht vertellen over het Parktheater. Ik was besmettelijk en mensen kregen de behoefte om kennis te maken met onze aanpak en wilden ons theater letterlijk ‘voelen’”, zo legt de Virusverspreider Geluk haar naam uit. Ze organiseert nu onder meer workshops over (werk)geluk en is samen met Fontys de kartrekker voor de Dutch Happiness Week. 

Mons de Goede, horizonhunkeraar/programmeur, kijkt in zijn functie als programmeur altijd naar de toekomst. Hij hunkert naar een toekomst waarin het Parktheater meer internationaal samenwerkt. Tijdens zijn groeigesprek kreeg zijn idee vleugels. “Giel stelde de juiste vragen: ‘Wat betekent het voor jou als we de Philipszaal op een andere manier gaan gebruiken.’ En zo ontstonden er allerlei ideeën. Omdat je niet kijkt alleen vanuit het werk kijkt maar het verbindt aan je persoonlijke ontwikkeling, is het veel natuurlijker om ermee aan de slag te gaan. Het had misschien ook in een normaal overleg kunnen ontstaan, maar wat deze setting echt anders maakt is de ontspannen sfeer en de mogelijkheid tot diepgang in het gesprek.” Zijn idee leidde onder meer tot een toer langs internationale theaters met een ‘black box’. Er zijn maar weinig theater die zo’n zaal hebben, een zaal waar alles uit kan: tribune volledig  inschuifbaar, trekken boven het volledige zaaloppervlak. “In Nederland zijn er theaters die zo’n zaal hebben maar er zijn weinig theatergezelschappen die er uitvoering kunnen doen. In het buitenland zijn die er wel. Daarmee ben ik in contact en ik wil met hen een voorstelling ontwikkelen die dan langsde theaters in Nederland trekt.” Ook andere bedrijven hebben het spel gevonden. Sinds een half jaar is het te koop, vertelt Pastoor. “We werden voortdurend bevraagd of mensen het spel konden kopen want iedereen zoekt naar een nieuwe manier van beoordelen. Dat hebben we altijd afgehouden omdat we het spel vooral wilden gebruiken voor onze eigen ontwikkeling. Uiteindelijk we konden er niet onderuit en inmiddels zit het in een chique doos en het afgelopen half jaar hebben we voor € 15.000,- aan spellen verkocht. Dat geld zetten we weer in voor de artistieke ontwikkeling van jonge makers.”

“Wij zeggen niet dat dit het antwoord is, het is een manier voor betere vragen en betere gesprekken. Tijdens lezingen vertel ik over ons veranderproces, dat we bijna failliet waren en nu weer hier staan. Het spel vinden mensen dan heel leuk, maar het gaat om het verhaal erbij. We hebben dingen meegemaakt, we zitten in een sector waarin we alleen al met de programmering al een risico van 3 miljoen nemen. Dus we weten wel hoe het is om iets te organiseren dat mislukt en dan weer verder te gaan. Geluk, het is niet alleen slingers en ballonnen ophangen en positief kijken het is ook omgaan met verlies. Of tegenslag en jezelf daarin tegenkomen.”

Tekst: Corine Spaans
Beeld: Marc van Beek